Diyelim ki karşına bir fırsat çıktı. Yıllardır içinde sustuklarını bunu sana her kim yaşattıysa , o kişiye söylemen istendi. Kime ne derdin?

Avazın çıktığı kadar bağırıp boğazına mı yapışırdın, daha hiç duymadığımız , bilinmeyen küfürleri mi savururdun?

Hayatın boyunca içinde patlayan senin canını yakmış ama seni hiç düşünmemiş cümlelerini hislerin doğrultusunda, dök kağıda.

Kendimizi bilmeye başladığımız anda yaşam da başladı. Biz bir şey yapmadık zaman aktı. Sustuk, ağladık, bağırdık. Dövdük, sövdük ama zaman hiç durmadı, sana da sormadı.

Yapman gerekenler önünde belirdi zaten, sen sadece oynadın. Hayat yazdı, rolleri verdi. Oynarsın oynamazsın nasıl yaşarsın o sana kalmış ama saatler ,aylar, yıllar seni beklemez, Sana soran yok zaten seni bekleyen de yok. Amirsin, memursun, siyasetçisin, vatandaşsın, annesin, çocuksun ,kocasın hangi roldeysen, sonunda tek başınasın.

Ne düşündün sonuç ne çıktı? Ne kalmış elinde? Yaptığın iyilik kadar kötü olmuşsun değil mi? Değişmeyen denge, değişmeyen sonuç. Ne söyledin karşındakine, rahatladın mı? Ya da söyleyebildin mi? Hiç bir şey değişmedi değil mi? Keşkelerle, ahlarla, vahlarla yeniden başlamışsın yine yaşanmayı bekleyen yeni bir güne . Uyumadan önce döktüğün gözyaşların, yastığından silinmiş bile. Kim bilir kiminle kavga ettin düşünde. Ne kadar laf ettin seni üzenlere. Ama sen ne söylersen söyle, ne düşünürsen düşün; herkes kendi kadar. Sen kendini yıprattığınla kal. Üzüldüğün sana kalır, herkes yaptığını yaşar. Haydi! hayat beklemez tekrar çık aynı sahneye sana yazılmış metinlerle…

ÇOCUKLUĞUMDA YİTİRDİM

Kocaman bahçedeki küçücük evimizde

Üzerimize düşen yağmur damlalarında

Bitmeyen kavgalar da yitirdim çocukluğumu.

Rutubet kokan odaların kirli tavanlarında

Çaresiz bakan bir annenin bakışlarında yitirdim.

Tek başına bırakılmış dışlanmış bir babanın

Nasır tutmuş kalbinden çıkan öfkesinin

Tutuşturduğu yangınlarında yitirdim.

Sevgiyi öğrenecek kadar vakti olmamış

Her şeyi kendi ruhunun kavgası sanmış

Olgunlaşmamış ellerde yitirdim.

Sürekli kendimle hesaplaşarak

İçimdeki benle sarılıp dertleştiğim

Kendime acıdığım gecelerimde yitirdim.