Edinilen bilgiye göre, Aydın'ın Efeler ilçesine bağlı Kanyaşı Mahallesi'nde doğup büyüyen ve gençlik yıllarında tarım ve gündelik işlerle hayatını sürdüren 2 çocuk annesi Leyla Demirkafa, 1993 yılında 2. kez anne olduktan sonra karnı şişmeye başladı. 35 yaşında iken başlayan karın şişliği ve oluşan kitle her geçen gün büyüdü. O dönemlerde gerek ekonomik nedenler gerekse bilinçsizlik nedeniyle aldırış edilmeyen kitle her geçen gün büyümeye devam etti. Karnında oluşan ve yaklaşık 35-40 kiloya ulaşan kitle nedeniyle 15 yıldır hareket edemeyen talihsiz kadın yıllardır yatağa hasret bir çekyat üzerinde oturarak hayatını sürdürmek zorunda kalıyor.
Başka kronik rahatsızlıkları nedeniyle ameliyat edilemediğini ve yaşamını artık çok zor şartlar altında sürdürmeye çalıştığını belirten Leyla Demirkafa, hem maddi hem de manevi olarak çok zor durumda olduğunu belirterek başta sağlık camiası olmak üzere hayırseverlerden yardım beklediğini söyledi.

"Küçücük bir barakada yaşam savaşı veriyor"

Barakayı andıran tek odalı ve yerde yazgısı dahi bulunmayan yaklaşık 7 metrekarelik bir yere konulmuş çekyat üzerinde yaklaşık 15 yıldır hayatını sürdürmeye çalışan çaresiz kadın, son günlerde sancılarının arttığını belirterek hastalığına bir çare bulunmasını istedi. Karnında oluşan dev kitlenin sürekli apse yaptığını ve çok çaresiz durumda olduğunu belirten Demirkafa, odanın bir köşesinde bulunan ocakta yiyecek bir şeyler bulunur ve pişirilirse karnını doyurabiliyor.

Annesine bakmak zorunda kaldığı için çalışmaya gidemediğini ve annesinin bu dertten kurtarılmasını isteyen Anıl Demirkafa ise başta hijyenik malzeme olmak üzere annesinin yara bakımında kullanılan ilaç ve kremleri almakta zorlandıklarını belirterek çok zor bir hayat sürdüklerini söyledi.

Yaklaşık 15 yıldır tavanı dahi bulunmayan bir odada yaşam mücadelesi veren Leyla Demirkafa ise, karnındaki kite ve yarası nedeniyle yatamadığını ve yıllardır evden dışarı çıkamadığını belirterek kendisine uzanacak bir yardım eli beklediğini söyledi.

İddiaya göre, anne kedi kısa süreliğine yavrularının yanından ayrılınca tavuk, yavru kedileri yumurtaları sanarak kanatlarının altına aldı. Bir süre sonra geri dönen anne kedi ise tavuk tarafından yavrularına yaklaştırılmadı.

Ahırda yaşanan ilginç anlar cep telefonu kamerasıyla kaydedildi. Görüntülerde tavuğun yavru kedileri korumaya çalıştığı, anne kedinin ise yavrularına yaklaşmak istediği anlar yer aldı.

Olay karşısında şaşkınlığını gizleyemeyen Osman Çoban'ın, "Bunlar ne böyle? Yavru kedilere sahip çıkmış" sözleri de görüntülere yansıdı.

Paylaşımın Sektör Medya sayfalarında yer almasının ardından harekete geçen Galatasaray Taraftarlar Derneği, genç taraftara ulaştı. Altınordu Okulu 8/B sınıfı öğrencisi Süleyman Ercan, dernek binasında misafir edildi.

Dernek Başkanı Uğur Özçelik tarafından Süleyman Ercan’a futbolcuların imzalarının bulunduğu özel bir forma hediye edildi. Yapılan sürpriz karşısında büyük mutluluk yaşayan genç öğrenci, kendisini unutmayan dernek yönetimine teşekkür etti.

Uğur Özçelik ise öğrencinin yaptığı paylaşımın ardından duruma kayıtsız kalamadıklarını belirterek, “Genç kardeşimizin yaşadığı üzücü olay sonrası ona küçük de olsa bir mutluluk yaşatmak istedik. Yeni formasını hediye etmekten dolayı biz de çok mutluyuz” ifadelerini kullandı.

Yaşanan olay sonrası yapılan anlamlı jest, sosyal medyada da takdir topladı.

Çayırova'da ikamet eden Nuray (32) ve Sadık Yalçınkaya (42) çiftinin dördüncü çocukları olan Lina, 28 Şubat 2023'te özel bir hastanede 32 haftalık prematüre bebek olarak dünyaya geldi. Yenidoğan yoğun bakım ünitesinde 13 gün tedavi gören ve ailesine sağlıklı olduğu belirtilerek taburcu edilen Lina'nın hareketlerindeki anormallikler ilerleyen aylarda belirginleşti.

Bebeklerinin vücudunda sürekli bir kasılma fark eden ailenin, 9. ayda başvurdukları çocuk nörolojisi uzmanından aldıkları haberle dünyaları başlarına yıkıldı. Çekilen MR sonucunda minik Lina'nın beyninde hasar olduğu tespit edilerek serebral palsi (beyin felci) teşhisi konuldu.

Kızı için kendi imkanlarıyla yaptı

Yoğun fizik tedavi sürecine başlayan aile, seans ücretlerinin yüksekliği nedeniyle zorlu bir döneme girdi. Kızının tedavisinin aksamaması ve evde de yürüyüş egzersizleri yapabilmesi için harekete geçen baba Sadık Yalçınkaya, tamamen kendi imkanlarıyla plastik su borularından yürüme bariyeri tasarladı. Hem ev içinde hem de bahçede yürüme bariyerinde yürüyen Lina, babasının bu fedakarlığı sayesinde tedavi sürecinden geri kalmamaya çalışıyor.

"O an hayatımızın şokunu yaşadık, beynimizden kaynar sular döküldü"

Süreci İHA muhabirine anlatan anne Nuray Yalçınkaya, yoğun bakım tedavisi sırasında doktorlarla sürekli iletişim halinde olduklarını ve kendilerine bebeğin hiçbir sıkıntısı olmadığının söylendiğini ifade etti. Yalçınkaya, "Lina 13 gün sonra yoğun bakımdan çıktı. Ardından 'sağlıklı bir bebeğiniz var, güle güle büyütün' dediler ve kucağımıza verdiler. Evimize geldik. Lina 6 aylık oldu. Sürekli kendisini kasan bir çocuktu. Çivi gibi düşünün. Bir çivi dimdik duruyor ya, Lina da o şekilde duruyordu. Birkaç doktora gittim hep 'kolik bebek' denildi. 9 aylık olunca bir doktora gittik ve kendisi bizi çok güzel yönlendirdi. 'Bu çocukta bir sıkıntı var, görüyorum. Acil şekilde çocuk nörolojisine gitmesi gerekiyor' dedi. Lina 9 aylıkken çocuk nörolojisine gittik ve oradaki doktor bize durumu anlattı. Doğumhanedeki dosyaları da açtık. 'Bu çocuk yoğun bakımda iki kere beyin kanaması geçirmiş' dedi. Biz tabii ki o an hayatımızın şokunu yaşadık, beynimizden kaynar sular döküldü. İki kere geçirmiş bir de. Hem 2 Mart, 8 Mart'ta. Dosyalarda tarihleri de belliydi. 'Ne yapmamız gerekiyor' dedik. Hemen MR ve EGG çektirdik. Allah'ıma hamd olsun EGG'si temiz çıktı, herhangi bir nöbetimiz yok. Sadece beyin MR'ı sıkıntılı çıktı. Beynin arka kısmında hasarları var. Serebral palsi teşhisi konuldu" dedi.

"Belki de Lina bu tedavi ile tamamen yürüyebilecek"

Lina'nın yurt dışından getirdikleri takviye ilaçlar sayesinde algılarının açıldığını ve kelimeler kurmaya başladığını belirten Yalçınkaya, "Şu an eksozom (kök hücre) tedavisi düşünüyoruz. İstanbul'da bir hastaneden 8 kür için 2 milyon 850 bin lira maliyet çıkarıldı. Fizik tedavi masraflarını da ekleyerek Valilik onaylı yardım kampanyası başlatmak için evraklarımızı hazırlıyoruz. Belki de Lina bu tedavi ile tamamen yürüyebilecek" diye konuştu.

"Çocuğum yürüsün diye su borusundan yürüme bariyeri yaptım"

Baba Sadık Yalçınkaya ise yoğun fizik tedavi sürecinde yüksek seans ücretleri nedeniyle zorlandıklarını, bu nedenle kendi imkanlarıyla kızına destek olmaya çalıştığını anlattı. Plastik su boruları kullanarak yürüme bariyeri tasarladığını kaydeden fedakar baba, "Çocuğum yürüsün diye bunu yaptım. 3 metrelik su borusu ve 4 dirsek aldım. Daha önceden fizik tedavi merkezlerinde görüyordum, bunu su borusundan yapabileceğimi düşündüm. Yaklaşık 500-600 liraya mal ettim. Evde çekyatların üzerine, dışarı çıktığımızda ise bankların arasına koyuyorum. Lina bu borulara tutunarak kendi başına rahat rahat adımlar atabiliyor. Etkisi çok büyük oldu. Ev geniş olsa fizik tedavi odası yapacağım. Yürüyüş bantları almam lazım, gerekli her şeyi alacağım ama şu an bunu yapamıyorum" ifadelerini kullandı.
Kızını parka götürdüğünde diğer çocukları koşarken gören Lina'nın "Baba ben de koşacağım" dediğini, o anlarda duygusal olarak yıkıldıklarını söyleyen Yalçınkaya, tedavilerin tamamen maddiyata dayandığını vurguladı.

"Bana söylense 10 ay bekler miydim?"

Doğum sürecinde hastanenin kendilerini eksik bilgilendirdiğini iddia ederek hukuk mücadelesi başlattıklarını hatırlatan Yalçınkaya, sözlerini şöyle tamamladı:
"Çarşamba ve pazar günleri Lina'yı görebiliyorduk. Her gittiğimizde doktora, 'beyninde hasar var mı', 'gelişmeyen bir organı var mı', 'akciğerleri nasıl' gibi sorular sorduk ama bize 'her şey çok iyi' dendi. 13 günlük yoğun bakım sürecinin ardından kızımızı almak için hastaneye gittik. Doktor bizi odasına çağırdı. Orada da aynı şeyleri sordum. 'Çok sağlıklı çocuğunuz var. Güle güle' dendi. Hastane çıkış işlemlerinde 4 tane madde vardır. 'Nörolojiye getirin, göz doktoruna getirin, KBB'ye getirin, kalça ultrasonu çektirin' gibi şeyler söylediler. Bunların hepsini yaptık. 3 aylıkken nöroloji servisine götürdük, yine 'bir şeyi yok' denildi. Denilen tüm bölümlere götürdük, sadece gözünde şaşılık çıktı ve ameliyat oldu. 9 aylık olduğunda çocuk nörolojisine gittik. Doğum evraklarını yanına bıraktık. Evraklara bakınca 'bu çocuk beyin kanaması geçirmiş' dedi. 'Ne beyin kanaması' dedik, şaşırdık. İlk defa orada duyduk. 'Evraklarda yazıyor' dedi. 'Hocam, bu sizin dilinizde yazıyor. Ben nereden bileyim, bu bana söylenmedi. Söylense ben 10 ay bekler miydim' dedim. Beyin MR'ı çekildi ve beynin üst kısmında hasar olduğu ortaya çıktı. Bir anneye babaya bu durum söylense 1 gün bile beklenmez. Şu anda mahkemeliğiz, derdimizi anlatamıyoruz. Güçlü olan kazanıyor. Adalet Bakanlığı yetkilileri dosyamıza bir göz atarsa çok seviniriz."

Hukuki süreç

Ailenin, doğum sürecinde eksik bilgilendirildikleri ve bebeğin yoğun bakımdaki gerçek durumunun kendilerinden saklandığı iddiasıyla Pendik'teki özel hastaneye karşı açtığı dava, İstanbul Anadolu 8. Tüketici Mahkemesinde devam ediyor. 11 Ekim 2024 tarihinde görülen ilk duruşmayla başlayan ve en son 13 Nisan 2026'da 6. celsesi görülen dava dosyasındaki bilirkişi raporunda, ailenin "beyin kanaması geçirildi" iddiasını doğrulayan bir ultrason bulgusuna rastlanmadığı belirtildi. Anne Nuray Yalçınkaya'nın gebeliğinde hipertansiyon ve gestasyonel diyabet (gebelik şekeri) öyküsü bulunduğu, bebeğin 32 haftalık olmasına rağmen 3 kilo 95 gram doğduğu kaydedildi.
Erken doğum ve solunum sıkıntısı nedeniyle yoğun bakıma alınan ve entübe edilen bebeğin çekilen ultrasonlarında, prematüre bebeklerde oksijen yetersizliğine bağlı sık görülen "grade 1 periventriküler lökomalazi" (beyin beyaz cevheri hasarı) saptandığı tespit edildi. Uzmanlar, annedeki hipertansiyon ve diyabetin fetüsün oksijensiz kalma riskini ve enflamasyonu artırarak serebral palsi riskini yükselttiğini iddia etti.
4. celsede bilirkişi raporlarına itiraz eden davacı vekili, "Bilirkişiler aydınlatma hükümlerinden hiçbir şekilde bahsetmemişlerdir. Meydana gelen olay yoğun bakımda olmuştur, buna rağmen bilirkişiler hastalığı annenin hastalığına bağlamışlardır. Raporlar elverişli değildir" diyerek dosyanın Adli Tıp Kurumuna gönderilmesini talep etti. Davalı hastane vekili ise raporların hekim ve hastanenin kusursuzluğunu ispatladığını belirterek davanın reddini istedi.
Mahkeme heyeti, tarafların beyanları ve toplanan deliller ışığında (çeşitli hastanelerden istenen epikriz ve medula kayıtlarının tamamlanmasının ardından) dosyanın Adli Tıp Kurumuna gönderilmesine karar verdi. 13 Nisan tarihindeki son celsede ise mahkeme, dosyanın Adli Tıp Kurumundan dönüşünün beklenmesine hükmederek duruşmayı 22 Eylül'e erteledi.

Edinilen bilgilere göre, dün sabah saat 09.30 sıralarında evinden ayrılan ve bir daha geri dönmeyen 15 yaşındaki Cemre Nur Durna’nın ailesi, kızlarına ulaşamayınca durumu emniyet güçlerine bildirerek kayıp başvurusunda bulundu. Ailenin endişeli bekleyişi üzerine Tavşanlı İlçe Emniyet Müdürlüğü ekipleri geniş çaplı arama çalışması başlattı.

Genç kızın eşkali üzerine yoğunlaşan güvenlik güçleri, şehrin giriş ve çıkış noktaları ile kalabalık bölgelerdeki güvenlik kameralarını incelemeye aldı. Sosyal medya üzerinden de vatandaşların duyarlılığıyla yayılan kayıp ilanının ardından ekipler saha çalışmalarını sıkılaştırdı.

Yapılan teknik ve fiziki takip neticesinde, kayıp genç kız Tavşanlı İlçe Emniyet Müdürlüğü ekiplerince kısa sürede tespit edilerek bulundu. Sağlık durumunun iyi olduğu öğrenilen Cemre Nur Durna, işlemlerinin ardından ailesine teslim edildi.

Bursa'nın Osmangazi ilçesinde yaşayan, 16 yıl önce dünya evine giren Funda Çiçekçi, yıllardır içinde ukde kalan "gelinlikle uçma" hayalini gerçekleştirmek için yamaç paraşütü yaptı. Gelinliğiyle birlikte metrelerce yükseğe çıkan Çiçekçi'nin uçuşu gökyüzünde adeta görsel şölen oluşturdu. O anlar ise havadan görüntülendi.

Bursa semalarında gelinliğiyle süzülen kadını gören vatandaşlar önce düğün çekimi yapıldığını düşündü. İniş alanında toplanan bazı vatandaşlar ise Çiçekçi'ye damadın nerede olduğunu sordu. Sorular karşısında gülümseyen kadın, olayın aslını anlatınca çevredekiler şaşkınlık yaşadı.

Hayalini yıllar sonra gerçekleştirdiğini söyleyen Funda Çiçekçi, "Hep böyle bir hayalim vardı. Gelinlikle uçma hayali. Bunu gerçekleştirdim, çok mutluyum. Ama dikkat çekmek isterken çok fazla dikkat çektim. Bu nedenle beni arayan soranlar oldu. Tekrar evlendiğimi düşünenler oldu. Hala evliyim ve mutluyum" dedi.

Gökyüzünde gelinliğiyle süzülen 2 çocuk annesinin cesur uçuşu sosyal medyada da ilgi çekerken, ortaya renkli görüntüler çıktı.

Dağda keçilerini otlatan Uygur, gök gürültülü sağanak yağış altında yine televizyon başına geçerek hava durumu sundu.

Vatandaşları dolu yağışına karşı uyaran Uygur, "Arkadaşlar görüyorsunuz aşağıdan çok kötü bir dolu geliyor. Elazığ’a doğru gidiyor. Elazığ’ı şimdiden uyarıyorum. Vallahi odur geliyor. İşiniz varsa çabuk görün, valla geliyor. Şuan Elazığ'a 100 kilometre uzaktayız. Ona göre hesap yapan. Şimşekler çakıyor. Elazığ dikkatli ola geliyor" ifadelerini kullandı.

Samimi tavırlarıyla dikkat çeken çobanın doğa içindeki haber bülteni gülümsetti.

9 yıl önce sosyal medyada gördüğü bir mama kampanyasıyla hayatı değişen evli ve 2 çocuk babası Çelik, o günden bu yana binlerce kilometre yol kat ederek hem hayvanlara yürüteç ulaştırıyor hem de çocuklara merhamet duygusunu aşılıyor.

"Demiri merhametle şekillendirince hayatlar değişiyor"

Mesleği olan hidrolik ustalığını hayvanların sağlığı için kullanan Çelik, yürüteç yapım sürecini şu sözlerle anlattı:
"Ben bir hidrolik ustasıyım. Bir demiri sevgiyle dövdüğünüzde, merhametle şekillendirdiğinizde aslında başka bir hayatın kolaylaştığını görebilirsiniz. Demir kendi başına soğuktur ama ona sevginizi kattığınızda birçok yuvayı ısıtabilecek bir duruma gelir. 9 yıl önce bir kediye yürüteç yaparak başladık ve bugün yaklaşık bine yakın canlımızı ayağa kaldırmanın gururunu yaşıyoruz."

50 şehir gezip çocuklara merhameti anlattı

Sadece yürüteç yapmakla kalmayan Çelik, Türkiye genelinde 50'ye yakın şehri dolaşarak çocuklarla bir araya geliyor. Amacının hayvan sevgisi üzerinden toplumsal bir dönüşüm sağlamak olduğunu belirten Çelik, "Bir kediye taş atmayan, bir köpeğe tekme atmayan bir çocuk yetiştirirsek; bugün üzülerek izlediğimiz çocuk ölümleri ve kadın cinayetleriyle karşılaşmayız. Bizim en büyük amacımız çocuğun eline taş vermek değil, o taşı yere bıraktırmaktır" dedi.

"O su kabına değil, insanlığınıza tekme atıyorsunuz"

Hayvanlara yönelik şiddete de dikkati çeken fedakar usta, "Maalesef insan odaklı olaylar hayvanlara da sirayet ediyor. Bilerek ezilen, dövülen hayvanlar var. Siz bir apartmanın önündeki su kabına tekme attığınızda aslında o kaba değil, kendi merhametinize ve insanlığınıza tekme atmış oluyorsunuz. Umudum hiçbir canlının yürütece ihtiyaç duymaması, ama ihtiyaç duyduklarında biz buradayız" ifadesini kullandı.

Sosyal medya üzerinden gelen taleplerle yurt içi ve yurt dışına yürüteç gönderen Abdülmenaf Çelik, Dilovası'ndaki küçük atölyesinde iyiliği bulaştırmaya devam ediyor.

Antalya'nın Serik ilçesinde uzun süredir madde bağımlılığı ile savaşan Sırrı Ü. (34), Serik Kamu ve Toplum Yararına Uyuşturucuyla Mücadele Derneği Başkanı Fatih Süleyman Korkut'un teşvikiyle bir kedi sahiplendi. Yavru kedi, Sırrı Ü.'nün sadece ev arkadaşı değil adeta kurtarıcısı oldu. Sırrı Ü.'nün birlikte her yere gittiği, omuzundan inmeyen kedisiyle arasında duygusal bir bağ oluştu.

"Hayvan sevgisiyle maddeden kurtuldum"

Minik dostuna bakmanın kendisine büyük bir güç verdiğini belirten Sırrı Ü., "Kediyle Fatih ağabeyin sayesinde tanıştık. 'Gidelim bir hayvan sahiplenelim' dedi. Gittik gördük, ne olursa olsun sakat olsa bile benim olsun, ben bakarım dedim. Şansımıza kedimiz denk geldi. Bir aydır yanımdan hiç ayrılmıyor. Nereye gidersek beraber gidiyoruz, yemek yiyoruz, geziyoruz. Hayvan sevmek bence insanın kendisine saygı duyması demektir. Hayvanları sevmeyi bilmeyenin kendisine de saygısı olmaz. Görenler ilk başta 'Bakamazsın, küçük' dediler. Ben de bakarım dedim. Biraz büyüdü, artık ölene kadar onunla beraberiz" dedi.

"Yavru kedi onu hayata bağladı"

Serik Kamu ve Toplum Yararına Uyuşturucuyla Mücadele Derneği Başkanı ve Kurucusu Fatih Süleyman Korkut ise, "Kardeşimize gerçekten kedi yavrusunun çok iyi geldiğini gördüm. Aralarında güzel bir bağ oldu. Madde bağımlılığını kesinlikle çözdü. Bizim derneğimizde kalıyor şu anda kardeşimiz. Ailesiyle biraz problemleri var. Yavru kedi onun koynunda yatıyor. Kendisinde sorumluluk hissi doğdu. Yavru kedi onu hayata bağladı. Allah'ın bir lütfu kesinlikle. Şahsım ve derneğimiz adına çok mutluyum. Toplum yararına böyle bir şey yaptığımız için özellikle Sırrı kardeşimiz için çok mutluyum. Kedi onun hayatını komple değiştirdi" diye konuştu.

Hasan Saka ve beraberindeki arkadaşları yaylaya giderken mola verdikleri kamelyada semaver, demlik ve çeşitli mutfak malzemeleri ile karşılaştı. Kamelyada ayrıca çay, şeker ve tuz gibi temel ihtiyaçların yanı sıra bulaşık deterjanı da bulunduğu görüldü. Bölgeye gelen misafirlerin üşümemesi için kamelyanın etrafının streç film ile kapatıldığı ve mangal yapılabilmesi için tel ızgara yerleştirildiği de dikkat çekti.

Yaşadıkları şaşkınlığı dile getiren ve o anları sosyal medya hesabından paylaşan Hasan Saka, "Arkadaşlarla birlikte Barma Yaylası’na gitmek istedik. Yanımıza çay ve demlik almamıştık. Ay Meydanı bölgesine geldiğimizde çardakta böyle bir hazırlıkla karşılaştık. Semaverden çaya, şekere kadar her şeyi düşünmüşler. Hatta bulaşık deterjanı bile bırakılmış" dedi.

Saka, bu durumun Karadeniz insanının dayanışma ve misafirperverliğinin en güzel örneklerinden olduğunu sözlerine ekledi.

Babasının 2019 yılında vefat etmesinin ardından aracı trafiğe çıkamadıklarını belirten Maçka Ziraat Odası Başkanı Ogün Oğuz, aracı kapalı garajda muhafaza ederek yalnızca belirli aralıklarla kontrol amaçlı çalıştırdıklarını belirtti.

Araca yüksek fiyat vermelerine etmelerine rağmen satmadıklarını belirten Oğuz, kendileri var olduğu müddetçe baba yadigarı kamyonu saklayacaklarını hata bu yönde vasiyet te bile bulunduklarını söyledi.

Baba Refik Oğuz, özellikle 1990'lı yıllarda Trabzon Limanı'ndan İran'a yapılan uluslararası taşımacılıkta aracı uzun yıllar kullanırken 2019 yılında vefat etmesinin ardından araç bir daha trafiğe çıkmadı.
Araca maddi değil, manevi değer olarak baktıklarını belirten Ogün Oğuz, araca yüksek fiyat bile teklif edenlerin olduğunu ancak satmayı hiç düşünmediklerini söyledi.

Türkiye'de bu tür eski ticari araçların giderek azaldığına dikkat çeken Oğuz, kamyonun kendileri için sadece bir araç değil, aynı zamanda bir aile geçmişinin simgesi olduğunu belirterek, "Şu anda da aktif durumda, ancak bizim iş alanımız olmadığı için hatıra olarak saklıyoruz. Biz var olduğumuz sürece, hatta varislerimize de vasiyet ettik, orada kalacak" dedi.

Baba yadigârı olarak orada, hatıra niyetine saklıyoruz

Kamyonu baba yadigarı olarak sakladıklarını belirten Oğuz, "Rahmetli babamın aracıdır; Ford kamyon. Baba yadigârı olarak orada, hatıra niyetine saklıyoruz. Araç yaklaşık 30 yıldır bizde. Babam 2019 yılında vefat etti; o zamandan sonra araç trafiğe çıkmadı, ancak ara ara garajda kontrol amaçlı çalıştırıyoruz. Kapalı bir alanda muhafaza ediyoruz. Babam bu araçla genelde transit taşımacılık yapar, İran'a çalışırdı. Satın diyen çok oldu; yüksek fiyat teklif edenler bile çıktı, ancak baba yadigârı olduğu için satmayı düşünmüyoruz. Aracımız yaklaşık yarım asırlık. Babam 1990'lı yıllarda Trabzon Limanı'ndan İran'a nakliye yapıyordu. Araç o dönem oldukça faaldi; zamanının meşhur araçlarındandı. Şu anda da aktif durumda, ancak bizim iş alanımız olmadığı için hatıra olarak saklıyoruz. Biz var olduğumuz sürece, hatta varislerimize de vasiyet ettik, orada kalacak. Bununla ilgili bir proje olursa, örneğin restore edelim, koruyalım denirse o zaman yardımcı oluruz. Biz bunun maddi boyutunda değiliz; sadece bir hatıra olarak kalmasını istiyoruz. Bu nedenle her türlü projeye açığız. Yakın çevrem zaman zaman "sat" diyor, bizi arayanlar oluyor; 'satar mısınız?' diye soranlar çıkıyor. Ancak biz maddi değil, manevi değerine bakıyoruz. Zaten Türkiye'de bunlardan çok fazla kalmadı" diye konuştu.

Antakya ilçesinde yaşayan ayakkabı ustası Ahmet Kavi, 6 yaşındayken babasının yanında çırak olarak çalışmaya başladı. Yıllarca ekmek parasını kazanmak için mesai yapan Kavi, asrın felaketi olarak nitelendiren 6 Şubat tarihli depremlerde iş yerini kaybetti. Mesleğinden kopmak istemeyen 48 yıllık usta, Hatay Valiliği tarafından kendisine tahsis edilen prefabrik iş yerinde mesleğini yeniden sürdürmeye başladı. Kavi, yılların deneyimi ve mesleğine olan aşkıyla adeta gençlere örnek oluyor.

Depremin ardından yeniden iş yerine kavuşan Kavi, "6 Şubat deprem gecesi zor bir geceydi, çok sıkıntılar çektik. Bir sürü sevdiğim insanı kaybettim. Evim yıkıldı, iş yerim yıkıldı. Sonra şehir dışında olan Sinop'ta 9 ay kaldım. Daha sonra memleketim olan Hatay'a geri döndüm. Şu an Hatay Valiliğinin yaptığı bir prefabrik iş yerinde yeniden işime devam ediyorum. Her sabah dükkana geldiğim zaman 'Bismillah' diyerek dükkanı açıyorum. Gençlere tavsiyem; bu işte sabırlı olmaları ve el becerilerinin olması lazım. Eskiden imkanlar o kadar fazla değildi, bugünkü imkanlar ise fazlasıyla var. Gençlerin bu işe meraklı ve istekli olmaları, işi severek yapmaları lazım" dedi.

Depremden önce müşterisinin çektiği fotoğrafı deprem hatırası olarak iş yerinin önüne yağıştırdığını söyleyen Kavi, "Dükkanda gördüğünüz fotoğraf ise depremden önce eski dükkanımda bir müşterim tarafından çekilmişti. Ben de hatıra olsun diye dükkanın önüne koymuştum. Çevredekiler dükkanın önündeki fotoğrafı görünce çok şaşırıyorlar. Şimdi ise 'deprem hatırası' diyerek dükkanın önüne astım" dedi.

Osmangazi ilçesine bağlı Yiğitali Köyü'nde elektrikli tellerle çevrili alana yaklaşan ayı ailesinin, özellikle anne ayının kovanlara ulaşmak için büyük çaba sarf ettiği görüldü. Görüntülerde, anne ayının tellere temas ederek bir süre zorlandığı, çarpılmanın etkisiyle geri çekildiği, yavruların ise çevrede dolaştığı anlar dikkat çekti. Kısa süreli panik yaşayan ayı ailesi, ardından bölgeden uzaklaştı.

Arı çiftliği sahibi Yiğit Şerbetci, bölgede ayıların sıkça görüldüğünü belirterek yaşananları şu sözlerle anlattı:

"Bizim köyümüzde sürekli ayı olur ama sonuçta bu doğayı birlikte paylaşmaya çalışıyoruz. Bahçelerimizi korumak için tek çaremiz elektrikli tel. Kamera kayıtlarında da görünüyor, ayı çarpıldıktan sonra gidiyor. Ayı olan bölgelerde arıcılık yapan meslektaşlarımızın tek çaresi elektrikli tel. Orada değildim ama daha önce başka bir arkadaşımın da başına geldi, telin altından kazıp ulaşabiliyor. Daha öncesinde de 25 kovanıma zarar vermişti, kurtaramamıştık."
Öte yandan, üreticiler, özellikle bahar aylarında yiyecek arayışına çıkan ayıların yerleşim yerlerine daha fazla yaklaşmaya başladığını belirterek, hem kendi güvenlikleri hem de hayvanların zarar görmemesi için önlemlerin artırılması gerektiğini ifade ediyor.

“ANNEM DUASINDA DEMİŞ”

Yaşadığı mahallede ilgi odağı haline gelen Eser, gözlerinde yüzde 60 görme kaybı olduğunu, sebebinin ise renkler olmadığını belirtti. Eser “Annem duasında, 'çocuğum olursa farklı olsun' demiş. Benim gözlerim bu şekilde abimin de saçları farklı” dedi.

“ABİMİN DE SAÇLARI FARKLI”

Eser, şöyle konuştu:

Sol gözüm kahverengi ve yeşil, sağ gözüm mavi. 4 kız çocuğu varmış annemin. Sonra annem buradaki Malik bin Ejder türbesine gidip dua yapmış. Annem duasında, 'çocuğum olursa farklı olsun' demiş. Benim gözlerim bu şekilde abimin de saçları farklı. Çevredekilerin hoşuna gidiyor. Fotoğraf çekiliyorlar. Renkten dolayı değil ama gözlerimde yüzde 60 görme sorunum da var. Raporluyum. Benim göz nakli olmam lazım ama korkuyorum. Ben de gördüğüm için çok ilgilenmiyorum.

Geçmişte mutfak kültürünün vazgeçilmezi olan ancak günümüzde yerini alüminyum ve çelik ürünlere bırakan bakıra yeniden hayat veren 73 yaşındaki Süleyman Özkılıç, 10 yaşında başladığı mesleğini aşkla sürdürüyor. Çorum'da kalan 3 kalaycıdan birisi olan Özkılıç, mesleğinin yok olması için yaşına rağmen çalışmaya devam ediyor. Son kalay ustalarının da çalışmayı bırakmasıyla mesleğin yok olabileceğini ifade eden Özkılıç, mesleği sayesinde çocuklarını büyüttüğünü, ev ve araba sahibi olduğunu söyledi.

"O yaştan beri bu işle uğraşıyorum"

Mesleğini hiç bırakmadığını kaydeden Özkılıç, "Bu işe 10 yaşında başladım, o yaştan beri bu işle uğraşıyorum. Başka bir iş yapmadım, okula da gitmedim. Elhamdülillah iki tane evim var, arabam var, üç-beş kuruş param var. Hepsini ben bu meslekle kazandım. Başa bir işe yönelmedim. Annem, babamdan hiçbir şey kalmadı. Ama 3 tane çocuğum var, ikisi astsubay oldu, kızım da evlendi. Herkes rahat ben de bu işi yapmaya devam ediyorum. Nasibimiz buymuş. 63 senedir bu işle uğraşıyorum" dedi.

"Yeni nesil yetişmiyor"

Çırak gelmediği için yeni ustaların yetişmediğini söyleyen Özkılıç, "Bu mesleği gençler sürdürmez. Bu meslek benimle beraber biter. Benim astsubay emeklisi olan oğlum yapacağını söylüyor. Arada bir gelip kalay yapıyor. Yaparsa o yapar, yeni nesil yetişmiyor" diye konuştu.

"Bunu kullananda hastalık olmaz"

Bakırın mutfaktaki önemine dikkat çeken Özkılıç, "Bunu kullananda hastalık olmaz. Diğer tencere, tavaları kullananlar 20, 30 sene kullanıyor. Demode olmuyor. Biz bunu yakıp tekrar kumla kalay yapıyoruz. İnsanı zehirleme ya da sağlığına zarar veren bir durum olmuyor. Ama insanlar diğer kaplara alışmış. Alüminyuma elinizi sürseniz iz çıkar. Ne kadar yıkarsanız yıkayın yine simsiyah çıkar. Bakır da asla böyle bir şey olmaz, bakır mikrop barındırmaz" şeklinde konuştu.

İlçede yaşayan İzmirli Ateş Rıza Tunç, bir kahvehane önünde taburede oturduğu sırada uyuyakaldı.

Bir süre sonra dengesini kaybeden Tunç, oturduğu tabureden yere düştü. O anlar, çevrede bulunan bir işletmenin güvenlik kameralarına anbean yansıdı. Tunç'un tabureden düştüğünü görenler, durumu fark eder etmez koşarak yardıma geldi.

İlk anda sağlık sorunu nedeniyle düştüğünü düşünen vatandaşlar kısa süreli panik yaşadı. Ancak Tunç'un sadece uyuyakaldığının anlaşılması üzerine hem kendisi hem de çevrede bulunanlar derin bir nefes alırken, yaşananlar tebessümle karşılandı.

Herhangi bir yaralanmanın yaşanmadığı olay, izleyenlere "bazen en basit anlar bile yüz güldürür" dedirtti.

Uzun yıllar Almanya'da yaşadıktan sonra 4 yıl önce eşini kaybetmesi üzerine memleketi Rize'ye gelen 96 yaşındaki 5 çocuk annesi Refiye Kıdal, yaşlılığa bağlı nedenlerle hayatını kaybetti. Hayatını kaybeden Kıdal'ın sağlığında organlarını bağışladı ve organ bağşını vasiyet etti. Beyin kanaması nedeniyle tedavi gördüğü hastanede hayatını kaybeden Kıdal'ın karaciğeri Malatya'da organ bekleyen bir hastaya nakledilmek üzere Rize'den yola çıktı. Rize Devlet Hastanesi'nde gerçekleşen ameliyatın ardından alınan karaciğer karayolu ile Rize-Artvin Havalimanı'na getirildi, ardından Türk Silahlı Kuvvetleri'ne ait uçakla Malatya'ya gönderildi.
Annesinin bu kararının kendilerine de sürpriz olduğunu ifade eden Hüseyin Kıdal, "Bize sürpriz oldu.

Annem babam yurt dışında yaşıyordu. Orada bu kararı vermişler. Mutlu olduk. Annemizi kaybettik ama böyle bir şey yapmasından mutlu olduk. Hiçbir hastalığı yoktu, beyin kanaması geçirdi. Aniden gelişen bir beyin kanaması. Süreç hızlı ilerledi, yoğun bir beyin kanaması yaşadık. Onun sonunda işte cenazemizi beklerken böyle bir şey yaptığını söylediler. Biz de ailece karar verdik annemizin, babamızın bu kararına. İyi bir şey yapmış, insanların da yapmasında fayda var. Biz de karar verdik evlatlar olarak ailece, hepimiz yapacağız. Organ bildiğimiz kadarıyla Malatya'da organ bekleyen bir kardeşimize gidiyor. İnşallah sağlığına kavuşur" dedi.

"Bu ailenin ferdi olarak mutluyuz"

Yaşadıkları kaybın tarifsiz bir acı olduğunu ancak organının başka bir bedende can bulacak olmasının da kendilerini mutlu ettiğini sözlerine ekleyen Kıdal, "Bu ailenin ferdi olarak mutluyuz. Bir yerde bir kaybımız var, sonsuz bir kayıp, telafisi mümkün olmayan bir kayıp. Bir kaybımız var ama annemin, babamın böyle bir karar vermesi bizi bayağı bir mutlu etti. Karşı tarafa inşallah uyum sağlar, yani ömrüne bereket katılır. Bize de dua eder, annemize dua eder" ifadelerini kullandı.

"Aile üzücü haberden sonra organ bağışlamak istediklerini söylediler"

Hastanın organ bağışı sürecine değinen Rize Devlet Hastanesi Anestezi ve Reanimasyon Uzmanı Uzm. Dr. Mustafa Sakın, "Hastamız 4 gün öncesinde RTEÜ Eğitim ve Araştırma Hastanemizde beyin damar tıkanıklığı tanısıyla başvurmuş. Orada yapılan işlemlerden sonrasında yoğun bakım takipleri için hastanemiz yoğun bakımına aldık. Hem hastamızın tedavisinin hem de gidişatta neler yapacağımızla ilgili tanı ve tedavi işlemlerini yaparken maalesef hastamıza beyin ölümü tanısı koyduk. Daha sonrasında aileyle görüşme yaptık. Aile görüşme esnasında bize üzücü haberden sonra organ bağışlamak istediklerini söylediler. Bunun üzerine de biz Sağlık Bakanlığımız bölge koordinasyon merkezimizle iletişime geçerek organizasyona başladık" dedi.

"Küçücük bir umudumuz bile olsa sonuna kadar her şey yapmakla yükümlüyüz ve yapıyoruz"

96 yaşında bir insandan organ naklini ilk kez gerçekleştirdiklerine değinen Uzm. Dr. Sakın, "İtalya'da, Amerika'da 100 yaş üzeri ve 100 yaş civarında vakalar var. Türkiye'de ise özellikle Rize için söylüyorum, Rize'de ilk vakamız, ilk hastamız 96 yaşında. Bizim işimiz hastalarımızı iyileştirmek, onun için uğraşıyoruz. Onun için çaba gösteriyoruz. Küçücük bir umudumuz bile olsa sonuna kadar her şey yapmakla yükümlüyüz ve yapıyoruz da" ifadelerini kullandı.
Organ bağışının önemine de değinen Sakın, "Artık organ bağışı yapmak Türkiye'de çok çok daha kolay" şeklinde konuştu.

Sivas şehir merkezine 50 kilometre uzaklıktaki Gümüşdere köyünde yer alan göl, yaklaşık 3 yıl önce kurudu. Uyuz ve egzamanın yanı sıra birçok deri rahatsızlığına iyi geldiği ifade edilen göldeki su tamamen çekilerek kayboldu. 3 yılın ardından Gümüşdere köyü sakinleri, "Uyuz Gölü" veya "Uyuz Çermiği" olarak bilinen gölün yeniden su tuttuğunu fark etti. Şifalı suyu sayesinde bir dönem yerli ve gurbetçilerin akınına uğrayan gölün yeniden su tutması, köy sakinlerini mutlu etti.

"Şu anda çok mutluyum"

Köy sakinlerinden Veli Karavelioğlu, "Burası çok şifalı bir su. Taşların seviyesinde tamamen doluydu. Ben küçükken Tokat'tan, Erzincan'dan, Kayseri'den gelirlerdi. Uyuz keçileri suya atıyorlardı. Çıktıklarında uyuzdan kurtulmuş oluyorlardı. Hastalığı olup da buraya gelen insanlar çok teşekkür ediyordu. Doktora gidip şifa bulamayanlar buraya geliyordu, teşekkür ediyordu. Şu anda yurt dışından hala telefon geliyor. Yaklaşık 2 yıldır buranın suyu kesilmişti. Benim gençliğimde de bir kez daha kesilmişti. Allah'a şükürler olsun ki yeniden geldi. Şu anda çok mutluyum. İnşallah 1 ay içerisinde burası dolar" dedi.

Gümüşdere köyü muhtarı İrfan Derin ise, "Buranın suyu 2 yıldır gelmiyordu. Buraya gelip hastalığına şifa bulmak isteyenler adına çok mutluyuz. Buraya gelenler şifasını bulan insanlar" diye konuştu.

Büyük ödül 2 milyon 400 bin TL

Yarışmada büyük ödülü kazanmak isteyen katılımcıların, 80 dakika içerisinde tam 600 adet çöp şiş tüketmesi gerekiyor. Bunu başarıyla tamamlayan yarışmacı, 2 milyon 400 bin TL'lik ödülün sahibi oluyor. Bunun yanı sıra yarışmada ikinci büyük hedef de dikkat çekiyor. 75 dakika içerisinde 550 adet çöp şiş tüketebilen yarışmacılar ise 1 adet sıfır kilometre otomobil ve sıfır iPhone kazanma hakkı elde ediyor.

İstanbul'dan geldi, hedefine çok yaklaştı

Yarışmaya katılmak için İstanbul'dan gelen, aslen Afganistan uyruklu Türk vatandaşı 33 yaşındaki Mustafa Hamkar, performansıyla günün en çok konuşulan isimlerinden biri oldu. 70 dakika süren mücadelede toplam 500 adet çöp şiş, 1 içecek, 1 salata ve lavaşı tüketmeye çalışan Hamkar, yarışmaya oldukça hızlı başladı. Ancak yarışmanın son 30 dakikasına girildiğinde zor anlar yaşamaya başlayan Hamkar'ın temposu düştü. Mide bulantısı yaşayan yarışmacı, bitime 40 çöp şiş kala yarışmadan çekilmek zorunda kaldı.

"Nasip değilmiş''

Yarışmaya çok hızlı başladığını ancak başaramadığını söyleyen yarışmacı Mustafa Hamkar ‘'Buraya gelmek çok iyiydi. Eti çok seviyorum Bizim o taraflar eti çok seviyor. Etsiz günümüz yok. Çok hızlı gittim. Kazanmaya gelmiştim, tatil için geldim, kazandığım parayla bir hafta da tatilimi uzatmak istemiştim. Maalesef olmadı. Nasip değilmiş, daha sonra bir defa daha hakkımı deneyeceğim. Bir dahaki sefere daha çok hazırlıklı geleceğim'' dedi.

"32 milyon TL para verdik''

7 yıl boyunca düzenlenen yarışmada toplam 32 milyon TL verdiklerini söyleyen Demir ‘'Yarışmaya katılmak isteyen kişilerin büyük bir kısmı araba ve 2 milyon 400 bin TL için yarışmak istiyorlar. 7 yıldır yapıyorum. 322 kişiye ödül verdim. Ama 2 milyon 400 bin TL alan yarışmacı olmadı. Bugüne kadar 21 kişiye 700 bin TL verdik. Toplamda 7 yılda yarışmacılara 32 milyon TL para verdik ‘' ifadeleri kullandı.

Ayrıca yarışmadan önce tartılarak gelen yarışmacı Mustafa Hamkar 63 kilogram olduğunu yarışma bittikten sonra ise 70 kilogram tartıldığı görüldü.

İnşaatlarda kalıp ustası olarak çalışan 23 yaşındaki Muhammet Figen, yaklaşık 1,5 ay önce Sarıçam ilçesinde çıkan yangında apartmanın 13'üncü katında mahsur kalan baba ve bebeğini yük asansörüyle kurtarmıştı. Figen, bu kez de mahallede çıkan kavgayı ayırmak isterken bıçaklandı.

Olay, merkez Yüreğir ilçesinde meydana geldi. Edinilen bilgiye göre, mahallede çıkan kavgayı gören Muhammet Figen, tarafları ayırmak için araya girdi. Bu sırada savrulan bıçak Figen'e isabet etti. Ağır yaralanan genç, kaldırıldığı hastanede bir hafta yoğun bakımda tedavi gördü. Hayati tehlikeyi atlatan Figen, tedavisinin ardından taburcu edildi.

"İyilik yapmadan duramıyorum"
Yaşadıklarını anlatan Figen, iyilik yapmanın karakteri olduğunu belirterek şu ifadeleri kullandı:
"Kahvehanede kavga çıktı. İki tarafta da tanıdığım kişiler vardı; araya girip ayırmak istedim. O sırada bir bıçak sallandı, bana isabet etti. Bir hafta hastanede yattım. Hayati tehlikem vardı ama iyileştim. Ne gelirse başıma iyilikten geldi. Ama bıkmadan ve usanmadan devam ediyorum. Daha önce de bir bebeği kurtarmıştım. Bıçaklandıktan sonra yine bir kavga oldu, oraya da müdahale ettim. Görünce dayanamıyorum. Hatta daha dikişlerim bile alınmamıştı. Hep iyilik peşindeyim çünkü yapımda bu var. Bu olaylarda ölümü hiç düşünmedim. Ölürsem de ne yolunda öldüğüm belli en azından."
Genç işçinin hem yangındaki cesareti hem de kavgayı ayırmak isterken yaralanması, çevresinde "kahraman işçi" olarak anılmasına neden oldu.