Hafta başından bu yana şehrimizin her bir köşesinde yankılanan etkinlikler, engelli bireylerimizin sadece bir hafta değil, yılın 365 günü hayatın tam merkezinde olması gerektiğini bizlere hatırlatıyor. Manisa Valiliği ve Büyükşehir Belediyesi koordinasyonunda düzenlenen farkındalık yürüyüşleri, şehrin caddelerini bir sevgi koridoruna dönüştürdü.
Bu yılki etkinliklerde en çok dikkat çeken ve göğsümüzü kabartan anlardan biri, kuşkusuz 11 adet Togg aracının oluşturduğu o anlamlı konvoydu. "E-N-G-E-L Y-O-K" mesajını araçlarla birer birer yazan bu organizasyon, yerli ve milli gücümüzün sosyal farkındalıkla birleştiğinde ne kadar etkileyici olabileceğini tüm Türkiye’ye Manisa’dan ilan etti.
Ancak bu hafta sadece kortejlerden ve gösterişli araçlardan ibaret değil. Sarıgöl’den Şehzadeler’e, Yunusemre’den Turgutlu’ya kadar her ilçemizde özel eğitim gören yavrularımızın, sporcularımızın ve sanatçılarımızın başarılarına tanıklık ediyoruz. Onların gözlerindeki o parıltı, bizlere en büyük engelin fiziksel değil, kalplerdeki "sevgisizlik" olduğunu bir kez daha fısıldıyor.
Manisa’da yaşayan her bir vatandaşın üzerine düşen temel görev, engelli bireylerin erişilebilir bir şehirde, kimseye muhtaç olmadan yaşayabilmesini sağlamaktır. Kaldırımlardan toplu taşıma araçlarına, istihdamdan sosyal alanlara kadar her basamakta "erişilebilirlik" ilkesini bir lütuf değil, bir hak olarak görmeliyiz.
ZİÇEV, Kula Yaren Ekibi ve rehabilitasyon merkezlerimizin sunduğu gösterilerde gördüğümüz azim, aslında hepimize ders niteliğinde. Hayatın önümüze çıkardığı bariyerlere rağmen gülümsemeyi ve üretmeyi bırakmayan bu kardeşlerimiz, Manisa’nın gerçek kahramanlarıdır. Onların azmi, bizlerin duyarlılığıyla birleştiğinde aşamayacağımız hiçbir engel kalmayacaktır.
Bu hafta boyunca taşınan "En Büyük Engel Sevgisizliktir" pankartları, bir slogan olmaktan çıkıp bir şehir kültürü haline gelmelidir. Engelliler Haftası’nı bir kutlama haftası değil, eksiklerimizi görme ve daha adil bir dünya inşa etme haftası olarak okumalıyız.
Yazımı bitirirken, Manisa’nın her bir sokağında azmiyle parlayan tüm engelli kardeşlerimi selamlıyorum. Unutmayalım ki; bir şehri güzel kılan binaları değil, içindeki her bir bireyin eşit ve mutlu hissettiği o kardeşlik iklimidir. Engelleri sevgiyle, empatiyle ve somut adımlarla aşmaya devam edeceğiz.